Ἀρχεῖα ἐτικέττας: μονόλογοι καὶ σκέψεις

Ὁ χειμώνας πού ἔρχεται θά εἶναι πολύ «βαρύς»


Οἱ γερμανοί ἀφήνουν νά ἐννοηθῇ ὅτι ἔχουν αποφασίσει τήν χρεωκοπία τῆς χώρας μας καί τήν ἀποβολήν της ἀπό τή ζώνη τοῦ εὐρώ. Ὑλοποιοῦν δέ τό σχέδιό τους, μέ τήν βοήθεια τῆς ὑποτελοῦς πρός τήν Γερμανία κυβερνήσεως στήν Ἀθήνα.

Τό ἴδιο θά συνέβαινε, ἴσως, μέ περισσότερα προβλήματα, γιά λόγους ἐντυπωσιασμοῦ – γνωστή τακτική τοῦ Τσίπρα – ἐάν εἶχε ἐκλεγεῖ ὁ Σύριζα.

Τό Βερολίνο ἤθελε δικούς του ἀνθρώπους στήν κυβέρνησι καί φρόντισε ὥστε
 συνέχεια

 


Ἐκλογές; Προσέξτε τούς Δουρείους Ἵππους


 

   Γιά νά ξεκαθαρίσουμε τά πράγματα. Ἀντιμνημονιακός δέν εἶναι κανένας ἀπό τούς τριακοσίους, ἐκτός ἴσως ἀπό τούς βουλευτές τοῦ ΚΚΕ, οἱ ὁποῖοι παίζουν τό παιχνίδι τοῦ συστήματος μέ τόν δικό τους τρόπο πουλῶντας «άντιμνημονιακή στάσι».

   Ὅπως, ὅλα δείχνουν ἔρχονται ἐκλογές. Ἤδη ἄρχισαν οἱ προεκλογικές ἐξαγγελίες μέ τίς δῆθεν διαγραφές ἤ διευκολύνσεις τῶν χρεῶν τῶν νοικοκυριῶν πρός τίς τράπεζες. Λές καί θά σωθοῦν τά νοικοκυριά ἄν δέν πληρώνουν 2.000 ἤ 3.000 εὐρώ στίς τράπεζες καί πληρώνουν 20.000 τό χρόνο στά χαράτσια. (Ὑποθετικά τά νούμερα ἀλλά ἡ ἀναλογία ὄχι καί τόσο). Πιθανότατα, εἶναι προεκλογικό ψέμμα κατά τήν προσφιλῆ συνήθεια τῶν πολιτικῶν μας.

Μινώταυρος

Πᾶνος Καμμένος. Τό Grande Colpo τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ ἤ μία εὐκαιριακή πολιτική ἐμφάνισις;

   Ο «δούρειος ίππος» του Σαμαρά για να μπορέσει να κυβερνήσει ή μήπως Συνεχίστε νὰ διαβάζετε


Νά δῇς τί σοῦ 'χω γιά μετά…


 

Στο ασανσέρ σφάζουν αρνιά, στο ρετιρέ κριάρια
και στο μεγάλο λίβινγκ ρούμ, με ρομπ ντε σαμπρ κυκλοφορούν
στον καμπινέ πάνε συχνά και στον μπιντέ καβάλα
προσεύχονται διαπασών εις το λαχείο συντακτών

Με άλλα λόγια θα στο πω κι έναν ανάπηρο σκοπό
απ’ το πενήντα και μετά, μας έχουν πνίξει τα μπετά
να δεις τι σου ‘χω για μετά

Στου Στρατηγάκη την αυλή και σ’ άλλα ινστιτούτα
λέει Συνεχίστε νὰ διαβάζετε


Αὐτοί συμφώνησαν νά παραδώσουν τήν πατρίδα.Ἐμεῖς;


Τούς εἴδατε; Σᾶς ἄρεσε ἡ παράστασις; Ὑποψηφιότητα γιά Ὄσκαρ ἀξίζουν. Σᾶς ἄρεσε τό θέατρο τῶν γελοίων ὑποκειμένων, ἀρχηγῶν τῶν τριῶν ἀπο-κομμάτων πού στηρίζουν τήν δοτή «κυβέρνησι» Παπαδημίου;

«Τά βρήκαμε σέ ὅλα, ἐκτός ἀπό τίς ἐπικουρικές», μᾶς εἶπαν.

Ἐξακολουθοῦν νά μᾶς ἐμπαίζουν, χυδαῖα. Μόνον ἀηδία προκαλοῦν. Τίποτα ἄλλο.

Δέν τούς πείραξε ἡ ἐκχώρησις τοῦ ἐθνικοῦ μας κράτους καί ἡ ἀνάληψις τοῦ ἐλέγχου τῆς χώρας ἀπό τά διεθνῆ ἑρπετά.

Δέν τούς πείραξε ἡ ὑπαγωγή τῆς νέας δενειακῆς συμβάσεως στό ἀγγλικό δίκαιο.

Δέν τούς πείραξε ἡ ἁρπαγή τοῦ ὀρυκτοῦ πλούτου τῆς χώρας……

Δέν τούς πείραξε ἡ νέα μείωσις τῶν δαπανῶν γιά τήν ἄμυνα κατά 352 ἑκατομμύρια εὐρώ.

Δέν τούς πείραξε ὁ μισθός τῶν 400 εὐρώ.

Τούς πείραξαν τά 300 ἑκατομμύρια εὐρώ τῶν ἐπικουρικῶν!!!!

Ε, νά μήν Συνεχίστε νὰ διαβάζετε


Αὐτοί συμφώνησαν νά παραδώσουν τήν πατρίδα.Ἐμεῖς;


 

Τούς εἴδατε; Σᾶς ἄρεσε ἡ παράστασις; Ὑποψηφιότητα γιά Ὄσκαρ ἀξίζουν. Σᾶς ἄρεσε τό θέατρο τῶν γελοίων ὑποκειμένων, ἀρχηγῶν τῶν τριῶν ἀπο-κομμάτων πού στηρίζουν τήν δοτή «κυβέρνησι» Παπαδημίου;

«Τά βρήκαμε σέ ὅλα, ἐκτός ἀπό τίς ἐπικουρικές», μᾶς εἶπαν.

Ἐξακολουθοῦν νά μᾶς ἐμπαίζουν, χυδαῖα. Μόνον ἀηδία προκαλοῦν. Τίποτα ἄλλο.

Δέν τούς πείραξε ἡ ἐκχώρησις τοῦ ἐθνικοῦ μας κράτους καί ἡ ἀνάληψις τοῦ ἐλέγχου τῆς χώρας ἀπό τά διεθνῆ ἑρπετά.

Δέν τούς πείραξε ἡ ὑπαγωγή τῆς νέας δενειακῆς συμβάσεως στό ἀγγλικό δίκαιο.

Δέν τούς πείραξε ἡ ἁρπαγή τοῦ ὀρυκτοῦ πλούτου τῆς χώρας……

Δέν τούς πείραξε ἡ νέα μείωσις τῶν δαπανῶν γιά τήν ἄμυνα κατά 352 ἑκατομμύρια εὐρώ.

Δέν τούς πείραξε ὁ μισθός τῶν 400 εὐρώ.

Τούς πείραξαν τά 300 ἑκατομμύρια εὐρώ τῶν ἐπικουρικῶν!!!!

Ε, νά μήν ποῦμε κι ἕνα ὄχι ἔτσι γιά τήν τιμή τῶν ὅπλων;

Στημένο τό παιχνίδι καί τό θεατράκι τῆς συμφορᾶς ἀπό τά ἐθνικά μας κνώδαλα.

Ἐμετικοί, τιποτένιοι, προδότες, δοσίλογοι. 

Ἡ ὥρα πού θά πληρώσετε πλησιάζει, ἀνθρωπόμορφα ἑρπετά. Κρυφτεῖτε γιατί δέν θά μπορεῖτε νά κυκλοφορεῖτε, πλέον ἐλεύθεροι.

Υ.Γ. Προφαβῶς καί οἱ βο(υ)λευτές τῶν τριῶν ἀπο-κομμάτων θά ψηφίσουν τό ἔγγραφο τῆς παραδόσεως τῆς χώρας στούς ξένους νταβατζῆδες. Αὐτοί εἶναι πιό πουλημένοι ἀπό τούς ἀρχηγούς των. 

Ὅτι γίνει – ἄν γίνῃ – ἀπό τοῦδε καί στό ἑξῆς θά τό πράξουμε ΜΟΝΟΙ μας. 

Μινώταυρος


Γιατί ἄθικτο τό παρασιτικό κράτος;


 

Τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ

Kυκλοφορεί στο Διαδίκτυο ένα γόνιμο νομίζω, επικαιρικό ντοκουμέντο. Για να το αναζητήσει κανείς αρκεί ο τίτλος του, που είναι: «H λίστα του αίσχους. Oι 41 Γενικές και Eιδικές Γραμματείες, Nομικά Πρόσωπα και Aυτοτελείς Yπηρεσίες που δημιουργήθηκαν από τον Oκτώβριο του 2009 ώς τον Mάιο του 2011».

H λίστα μοιάζει να πρόεκυψε από μεθοδική έρευνα στα ΦEK (φύλλα Eφημερίδας της Kυβέρνησης) – κάθε νεόδμητο θεσμικό δημιούργημα της διετίας αναφέρεται με ακριβή παραπομπή στο ΦEK της σύστασής του. Πρόκειται για τη διετία της πρωθυπουργίας του ολίγιστου των Παπανδρέου, Γεωργίου, γιου του Aνδρέα. O οποίος, μόλις ανυψώθηκε στον πρωθυπουργικό θώκο και για εφτά ολόκληρους μήνες, άρχισε να περιφέρεται στα πιο κρίσιμα για τις σχέσεις της χώρας διεθνή κέντρα «διαφημίζοντας» την κοινωνία που τον εξέλεξε ως απαράμιλλη στη διαφθορά, στη διοικητική διάλυση, στην οικονομική κατερείπωση. Kαι την ίδια ώρα η κυβέρνησή του έστηνε ξόβεργες ψηφοθηρίας μοιράζοντας ρουσφέτια χρυσαμειβόμενων διορισμών στο Δημόσιο. Aδίστακτα, αδιάντροπα.

 Eνδεικτικές αμοιβές, από τη λίστα στο Διαδίκτυο, την ώρα που η χώρα ακροβατούσε στην κόψη της άτακτης χρεοκοπίας: Δύο «ειδικοί σύμβουλοι» σε Eιδική Γραμματεία, με κόστος για το κράτος 200.000 ευρώ ετησίως (100.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα έκαστος, 8.300 ευρώ κάθε μήνα) συν 160.000 ευρώ που τους δόθηκαν εφ’ άπαξ. Δέκα θέσεις ειδικού επιστημονικού προσωπικού και μια θέση νομικού συμβούλου σε Nέα Aυτοτελή Yπηρεσία μοιράζονται 487.000 ευρώ κάθε χρόνο (44.272 ευρώ κάθε θέση). Eξήντα πέντε οργανικές θέσεις και δέκα θέσεις ειδικού επιστημονικού προσωπικού σε καινούργια Γενική Γραμματεία που προστέθηκε στο υπουργείο Παιδείας άρχισαν να κοστίζουν (από 21.9.2010) ετησίως 1.300.000 ευρώ στο πτωχευμένο δημόσιο ταμείο. Για μια Nέα Aυτοτελή Yπηρεσία Eποπτείας OTA ξοδεύει το κράτος 251.640 ευρώ τον χρόνο, κ.λπ. κ.λπ.

Nα προσθέσουμε ενδεικτικά και μερικούς τίτλους ή προσδιορισμούς των καινούργιων θεσμικών μορφωμάτων που τη χρηματοδότησή τους από το ξετιναγμένο κρατικό ταμείο πρόσθεσε η κακουργηματική (ο όρος κυριολεκτεί) παπανδρεϊκή διετία. Λοιπόν: Iδρύθηκε, στις 21.9.2010, Eθνικό Kέντρο Προειδοποίησης για Tσουνάμι. Στις 14.10.2010, Yπηρεσία Eξυπηρέτησης Eπενδυτών. Στις 31.3.2011, Γραφείο Aντιμετώπισης Περιστατικών Aυθαιρεσίας. Στις 7.2.2011, Διεύθυνση Πολιτικού Σχεδιασμού, Aνάπτυξης και Aξιοποίησης Aεροδρομίων. Στις 10.3.2011, Aρχή Kαταπολέμησης της Xρηματοδότησης της Tρομοκρατίας. Kαι πάει λέγοντας. (Για όλα αυτά τα νεοπαγή εφευρήματα το κράτος επιβαρύνεται όχι μόνο με τις εξωφρενικές αμοιβές του διορισμένου με ρουσφέτι προσωπικού, αλλά και με έξοδα στέγασης, επίπλωσης, λειτουργίας τους – καθαρίστριες, γραφική ύλη, υπολογιστές, κατανάλωση ηλεκτρικού κ.λπ.).

Aπό αυτό το απειροελάχιστο δείγμα των πρόσφατων θεσμικών επινοήσεων για την καταλήστευση του κρατικού κορβανά μπορεί να συναγάγει κανείς σε ποιο παρανοϊκό μέγεθος, σε ποια τερατώδη, πολυπλόκαμη πολυπλοκότητα έχει οδηγηθεί από τις κομματικές ληστρικές μαφίες, στη διάρκεια δεκαετιών, ο ελλαδικός κρατικός μηχανισμός. Kαι ασφαλώς αυτά που οι πολίτες συμπτωματικώς τα πληροφορούμαστε, οι δανειστές μας και η εκπρόσωπος των συμφερόντων τους τρόικα πρέπει να τα έχουν προ πολλού και μεθοδικά εντοπίσει. Γι’ αυτό και επιμένουν άτεγκτα να περιοριστεί το κράτος, να απολυθούν κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες μισθοδοτούμενων από το κράτος.

Oμως, όταν το σημερινό συνονθύλευμα της ανυποληψίας που ονομάζεται κυβέρνηση, όπως και το σύνολο των μέσων πληροφόρησης, μιλάνε για αναγκαίες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, μας οδηγούν να συμπεράνουμε ότι πρέπει να μειωθούν οι γιατροί στα νοσοκομεία, οι δάσκαλοι στα σχολεία, οι ελεγκτές στις εφορείες, οι ταχυδρόμοι, οι οδηγοί στα μέσα μεταφοράς, οι μονάδες των Eνόπολων Δυνάμεων. Γιατί λοιπόν αυτή η μεθοδική παραπληροφόρηση; Kαι πώς δεν αντιλαμβάνεται την εξαπάτηση η «άτεγκτη» τρόικα ούτε ο εντεταλμένος της πρωθυπουργός μας; Δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν θα υπήρχε σώφρων πολίτης που να διαφωνεί με την άμεση απόλυση όλων όσοι διορίστηκαν στο Δημόσιο τα τελευταία δεκαεπτά χρόνια χωρίς κρίση AΣEΠ, δηλαδή με κομματική αυθαιρεσία (μετά το 1994 που ψηφίστηκε ο Nόμος Πεπονή);

Ποιος στοιχειώδους νοημοσύνης και αμεροληψίας πολίτης θα εναντιωνόταν στην απόλυση υπαλλήλων Eιδικού Kέντρου Προειδοποίησης για Tσουνάμι ή καταπολέμησης ενδεχόμενης χρηματοδότησης της τρομοκρατίας ή αξιοποίησης αεροδρομίων ή υποδοχής επενδυτών; Ποιος θα διαφωνούσε να απολυθούν πάραυτα μισθοδοτούμενοι που ο διορισμός τους ήταν απάτη – «συνοδοί ασανσέρ» σε νοσοκομεία, «κηπουροί» σε δημόσια κτίρια δίχως κήπο, παντοδαποί «ελεγκτές» δίχως αντικείμενο ή πεδίο ελέγχου, «συντηρητές» με πάντοτε αθέατο έργο συντήρησης; Γιατί η τρόικα ή ο εντεταλμένος των δανειστών μας πρωθυπουργός αγνοούν πεισματικά τη στοιχειώδη λογική απαίτηση: να παταχθεί το παρασιτικό, όχι το λειτουργικό κράτος, να απολυθούν με κριτική αξιολόγηση τα όποια βαρίδια επιβαρύνουν το κόστος του ατελέσφορου κράτους, όχι να καρατομούνται με ισοπεδωτικό «κούρεμα», αδιάκριτα, οι κρατικοί λειτουργοί;

H εμφανισιακή σοβαρότητα του κ. Παπαδήμου, ο λιτός, αυτοσυγκρατημένος και μειλίχιος λόγος του γέννησαν ελπίδες στους πολίτες, έλειψαν οι λαϊκές αντιστάσεις στη μεθοδική καταστροφή της οικονομίας που απεργάζεται η τρόικα. Δήλωσε ο κ. Παπαδήμος ότι δεν είναι πολιτικός, ότι δέχθηκε να διαχειριστεί μόνο τη διαπραγμάτευση για το PSI και το καινούργιο Mνημόνιο. Oι πολλοί και αδαείς δεν καταλαβαίνουμε ότι η αποστολή του είναι να υπαχθεί ο δανεισμός μας στους όρους του Bρετανικού Δικαίου, δηλαδή να οδηγηθεί η χώρα σε καθεστώς εμπράγματης υποθήκης. Kαι βέβαια ούτε ο κ. Σαμαράς ούτε ο κυβερνητικός συρφετός της «λίστας του αίσχους» τολμούν να μας πουν ότι με τέτοιες προϋποθέσεις ο «σωτήριος» δανεισμός είναι παγιωμένη και τελεσίδικη καταστροφή, τραγωδία που ίσως δεν συγκρίνεται με αυτήν της επίσημης πτώχευσης και της επιστροφής στη δραχμή.

O κ. Παπαδήμος είναι μια ακόμα αινιγματική περίπτωση προαποφασισμένης πρωθυπουργικής αυτοχειρίας.

 


Γιατί ἄθικτο τό παρασιτικό κράτος;


 

Τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ

Kυκλοφορεί στο Διαδίκτυο ένα γόνιμο νομίζω, επικαιρικό ντοκουμέντο. Για να το αναζητήσει κανείς αρκεί ο τίτλος του, που είναι: «H λίστα του αίσχους. Oι 41 Γενικές και Eιδικές Γραμματείες, Nομικά Πρόσωπα και Aυτοτελείς Yπηρεσίες που δημιουργήθηκαν από τον Oκτώβριο του 2009 ώς τον Mάιο του 2011».

H λίστα μοιάζει να πρόεκυψε από μεθοδική έρευνα στα ΦEK (φύλλα Eφημερίδας της Kυβέρνησης) – κάθε νεόδμητο θεσμικό δημιούργημα της διετίας αναφέρεται με ακριβή παραπομπή στο ΦEK της σύστασής του. Πρόκειται για τη διετία της πρωθυπουργίας του ολίγιστου των Παπανδρέου, Γεωργίου, γιου του Aνδρέα. O οποίος, μόλις ανυψώθηκε στον πρωθυπουργικό θώκο και για εφτά ολόκληρους μήνες, άρχισε να περιφέρεται στα πιο κρίσιμα για τις σχέσεις της χώρας διεθνή κέντρα «διαφημίζοντας» την κοινωνία που τον εξέλεξε ως απαράμιλλη στη διαφθορά, στη διοικητική διάλυση, στην οικονομική κατερείπωση. Kαι την ίδια ώρα η κυβέρνησή του έστηνε ξόβεργες ψηφοθηρίας μοιράζοντας ρουσφέτια χρυσαμειβόμενων διορισμών στο Δημόσιο. Aδίστακτα, αδιάντροπα.

 Eνδεικτικές αμοιβές, από τη λίστα στο Διαδίκτυο, την ώρα που η χώρα ακροβατούσε στην κόψη της άτακτης χρεοκοπίας: Δύο «ειδικοί σύμβουλοι» σε Eιδική Γραμματεία, με κόστος για το κράτος 200.000 ευρώ ετησίως (100.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα έκαστος, 8.300 ευρώ κάθε μήνα) συν 160.000 ευρώ που τους δόθηκαν εφ’ άπαξ. Δέκα θέσεις ειδικού επιστημονικού προσωπικού και μια θέση νομικού συμβούλου σε Nέα Aυτοτελή Yπηρεσία μοιράζονται 487.000 ευρώ κάθε χρόνο (44.272 ευρώ κάθε θέση). Eξήντα πέντε οργανικές θέσεις και δέκα θέσεις ειδικού επιστημονικού προσωπικού σε καινούργια Γενική Γραμματεία που προστέθηκε στο υπουργείο Παιδείας άρχισαν να κοστίζουν (από 21.9.2010) ετησίως 1.300.000 ευρώ στο πτωχευμένο δημόσιο ταμείο. Για μια Nέα Aυτοτελή Yπηρεσία Eποπτείας OTA ξοδεύει το κράτος 251.640 ευρώ τον χρόνο, κ.λπ. κ.λπ.

Nα προσθέσουμε ενδεικτικά και μερικούς τίτλους ή προσδιορισμούς των καινούργιων θεσμικών μορφωμάτων που τη χρηματοδότησή τους από το ξετιναγμένο κρατικό ταμείο πρόσθεσε η κακουργηματική (ο όρος κυριολεκτεί) παπανδρεϊκή διετία. Λοιπόν: Iδρύθηκε, στις 21.9.2010, Eθνικό Kέντρο Προειδοποίησης για Tσουνάμι. Στις 14.10.2010, Yπηρεσία Eξυπηρέτησης Eπενδυτών. Στις 31.3.2011, Γραφείο Aντιμετώπισης Περιστατικών Aυθαιρεσίας. Στις 7.2.2011, Διεύθυνση Πολιτικού Σχεδιασμού, Aνάπτυξης και Aξιοποίησης Aεροδρομίων. Στις 10.3.2011, Aρχή Kαταπολέμησης της Xρηματοδότησης της Tρομοκρατίας. Kαι πάει λέγοντας. (Για όλα αυτά τα νεοπαγή εφευρήματα το κράτος επιβαρύνεται όχι μόνο με τις εξωφρενικές αμοιβές του διορισμένου με ρουσφέτι προσωπικού, αλλά και με έξοδα στέγασης, επίπλωσης, λειτουργίας τους – καθαρίστριες, γραφική ύλη, υπολογιστές, κατανάλωση ηλεκτρικού κ.λπ.).

Aπό αυτό το απειροελάχιστο δείγμα των πρόσφατων θεσμικών επινοήσεων για την καταλήστευση του κρατικού κορβανά μπορεί να συναγάγει κανείς σε ποιο παρανοϊκό μέγεθος, σε ποια τερατώδη, πολυπλόκαμη πολυπλοκότητα έχει οδηγηθεί από τις κομματικές ληστρικές μαφίες, στη διάρκεια δεκαετιών, ο ελλαδικός κρατικός μηχανισμός. Kαι ασφαλώς αυτά που οι πολίτες συμπτωματικώς τα πληροφορούμαστε, οι δανειστές μας και η εκπρόσωπος των συμφερόντων τους τρόικα πρέπει να τα έχουν προ πολλού και μεθοδικά εντοπίσει. Γι’ αυτό και επιμένουν άτεγκτα να περιοριστεί το κράτος, να απολυθούν κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες μισθοδοτούμενων από το κράτος.

Oμως, όταν το σημερινό συνονθύλευμα της ανυποληψίας που ονομάζεται κυβέρνηση, όπως και το σύνολο των μέσων πληροφόρησης, μιλάνε για αναγκαίες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, μας οδηγούν να συμπεράνουμε ότι πρέπει να μειωθούν οι γιατροί στα νοσοκομεία, οι δάσκαλοι στα σχολεία, οι ελεγκτές στις εφορείες, οι ταχυδρόμοι, οι οδηγοί στα μέσα μεταφοράς, οι μονάδες των Eνόπολων Δυνάμεων. Γιατί λοιπόν αυτή η μεθοδική παραπληροφόρηση; Kαι πώς δεν αντιλαμβάνεται την εξαπάτηση η «άτεγκτη» τρόικα ούτε ο εντεταλμένος της πρωθυπουργός μας; Δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν θα υπήρχε σώφρων πολίτης που να διαφωνεί με την άμεση απόλυση όλων όσοι διορίστηκαν στο Δημόσιο τα τελευταία δεκαεπτά χρόνια χωρίς κρίση AΣEΠ, δηλαδή με κομματική αυθαιρεσία (μετά το 1994 που ψηφίστηκε ο Nόμος Πεπονή);

Ποιος στοιχειώδους νοημοσύνης και αμεροληψίας πολίτης θα εναντιωνόταν στην απόλυση υπαλλήλων Eιδικού Kέντρου Προειδοποίησης για Tσουνάμι ή καταπολέμησης ενδεχόμενης χρηματοδότησης της τρομοκρατίας ή αξιοποίησης αεροδρομίων ή υποδοχής επενδυτών; Ποιος θα διαφωνούσε να απολυθούν πάραυτα μισθοδοτούμενοι που ο διορισμός τους ήταν απάτη – «συνοδοί ασανσέρ» σε νοσοκομεία, «κηπουροί» σε δημόσια κτίρια δίχως κήπο, παντοδαποί «ελεγκτές» δίχως αντικείμενο ή πεδίο ελέγχου, «συντηρητές» με πάντοτε αθέατο έργο συντήρησης; Γιατί η τρόικα ή ο εντεταλμένος των δανειστών μας πρωθυπουργός αγνοούν πεισματικά τη στοιχειώδη λογική απαίτηση: να παταχθεί το παρασιτικό, όχι το λειτουργικό κράτος, να απολυθούν με κριτική αξιολόγηση τα όποια βαρίδια επιβαρύνουν το κόστος του ατελέσφορου κράτους, όχι να καρατομούνται με ισοπεδωτικό «κούρεμα», αδιάκριτα, οι κρατικοί λειτουργοί;

H εμφανισιακή σοβαρότητα του κ. Παπαδήμου, ο λιτός, αυτοσυγκρατημένος και μειλίχιος λόγος του γέννησαν ελπίδες στους πολίτες, έλειψαν οι λαϊκές αντιστάσεις στη μεθοδική καταστροφή της οικονομίας που απεργάζεται η τρόικα. Δήλωσε ο κ. Παπαδήμος ότι δεν είναι πολιτικός, ότι δέχθηκε να διαχειριστεί μόνο τη διαπραγμάτευση για το PSI και το καινούργιο Mνημόνιο. Oι πολλοί και αδαείς δεν καταλαβαίνουμε ότι η αποστολή του είναι να υπαχθεί ο δανεισμός μας στους όρους του Bρετανικού Δικαίου, δηλαδή να οδηγηθεί η χώρα σε καθεστώς εμπράγματης υποθήκης. Kαι βέβαια ούτε ο κ. Σαμαράς ούτε ο κυβερνητικός συρφετός της «λίστας του αίσχους» τολμούν να μας πουν ότι με τέτοιες προϋποθέσεις ο «σωτήριος» δανεισμός είναι παγιωμένη και τελεσίδικη καταστροφή, τραγωδία που ίσως δεν συγκρίνεται με αυτήν της επίσημης πτώχευσης και της επιστροφής στη δραχμή.

O κ. Παπαδήμος είναι μια ακόμα αινιγματική περίπτωση προαποφασισμένης πρωθυπουργικής αυτοχειρίας.

 


«Ἐναντίον»


Χριστιανόπουλος by .

 

Εἶναι ἰδιαίτερος ἄνθρωπος ὁ Ντῖνος Χριστιανόπουλος καί, κατά τήν ἄποψί μου, αὐτό πού ἔκανε ἦταν ἀναμενώμενο. Κωλοτοῦμπες κάνουν μόνον οἱ πολιτικοί.

«Οὔτε θά ἐμφανιστῶ οὔτε θά ἁπλώσω τό χέρι νά τό πάρω. Δέν θέλω οὔτε τά βραβεῖα οὔτε τά λεφτά τους», εἶπε ὁ 81χρονος λογοτέχνης ὅταν ἄκουσε γιά τήν διάκρισι. 

Ὁ θεσσαλονικιός ποιητής «πῆρε» τό Μεγάλο Βραβεῖο Γραμμάτων τῶν Κρατικῶν Βραβείων Λογοτεχνίας γιά τό ἔργο του. Ἀπενεμήθη, ἐπίσης  στους Θωμᾶ Κοροβίνη, Γιῶργο Μαρκόπουλο, Χρῆστο Οίκονόμου.

Εἶναι γνωστό τό κείμενο «Ἐναντίον» πού εἶχε δημοσιεύσει τό 1979. 

Δέν συμφωνῶ σέ ὅλα  μέ τίς ἀπόψεις τοῦ συγκεκριμένου, στέκομαι μόνο στήν ἴδια τήν πράξι.

«Ειμαι εναντιον καθε τιμητικης διακρισης απ’οπου κι’αν προέρχεται.Δεν υπάρχει πιό χυδαία φιλοδοξία απ’το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε-αυτό το “υπείροχον έμμεναι άλλων” που μας άφησαν οι αρχαίοι.                                                                                

Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.Βραβεύω σημαίνει Συνεχίστε νὰ διαβάζετε


Ὁ μεγαλύτερος ἔρωτας τῆς ζωῆς μου



Ἡράκλειο by .

 

Εἶπα σήμερα νά μήν ἀκολουθήσω τά τετριμμένα. Βαρέθηκα τήν γκρίνια, τήν οἰκονομική κρίσι, τήν κατάθλιψι, τούς τοκογλύφους, τά τσιράκια τους, τόν Δράκουλα Βενιζέλο πού μᾶς πίνει τό «αἷμα», τόν Γάπατο καί τούς γλεῖφτες του, τόν Παπαδήμ(ι)ο τόν φυτεμένο ἀπό τούς ξένους νταβατζῆδες, τό χαζοκοῦτι, τούς φίλους, τούς συγγενεῖς. Ὅλους καί ὅλα.

Προσπαθῶ νά κάνω θετικές σκέψεις. «Τσάκισα» μερικά καταΐφια ἀπό τόν Βάρσο (οἱ κατοικοῦντες στό κλεινόν ἄστυ θά τόν ἔχουν ἐπισκεφτεῖ, φαντάζομαι), τραγουδάω, ἔχω βάλει ἀκουστικά (νύχτα, γάρ) στά αὐτιά καί ἀκούω μουσική πολύ δυνατά. Ἔτσι γιά νά εὐθυμήσω λίγο, βρέ ἀδερφέ.

 Κάτι, ὅμως, μέ γυρίζει πίσω στά «τετριμμένα». Κάτι δέν μπορῶ νά ξεχάσω. Κάτι δέν Συνεχίστε νὰ διαβάζετε


Ἦταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ


γριά by .

Τέτοιες εἰκόνες, τελευταίως, βλέπουμε πολύ συχνά. Πῶς ἀντιδρᾶμε;

Συνήθως, γυρίζουμε ἀλλοῦ τό κεφάλι γιατί μᾶς σοκάρουν. Δέν ἀντέχουμε νά βλέπουμε τόση δυστυχία. Ἐμεῖς νά περνᾶμε καλά……Ἤ ντρεπόμαστε γιατί ξέρουμε ὅτι ἔχουμε βάλει κι ἐμεῖς τό «λιθαράκι» μας στήν κατάντια αὐτοῦ τοῦ τόπου. 

Οἱ ἀνάλγητοι «κυβερνῶντες», βεβαίως, θά ηὔχοντο νά ἀπαλλαγοῦν διά τῆς φυσικῆς ὁδοῦ ἀπό τούς ἀνθρώπους πού ἔχουν περάσει στήν τρίτη ἡλικία γιά νά μήν εἶναι βάρος στά «ταμεῖα», τήν φήμη καί τά σχέδιά τους. 

Μινώταυρος 

Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.

συνέχεια


Φτιᾶξε πρῶτα τὸν ἑαυτόν σου….


καθρέπτης by .

και μετά (αν ακόμα πιστεύεις ότι το μπορείς) άρχισε να φτιάχνεις τον κόσμο γύρω σου. Συνεχίστε τὴν ἀνάγνωσι


Μία ἀπὸ τὶς μεγάλες μου ἀπορίες.



Θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν Νικόλαο. 

Ἔχω τοὺς ἴδιους λόγους. 

Φιλονόη.

Πως; Μία από τις μεγάλες μου απορίες

Έδωσα αρκετά χρόνια της ζωής μου στον Jiddu Κρισηναμυρτη [1], αλλά δεν αγγίζει την ψυχή του Έλληνα. Δεν μπορεί ούτε την Μέση Στοά (π.χ., Παναίτιος ο Ρόδιος και Ποσειδώνιος ὁ Ἀπαμεύς) να πλησιάσει ο φουκαράς ο Krishnamurti.

Συνεχίστε νὰ διαβάζετε


%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: